ไม่ได้จะมาร้องเพลงให้ฟังสักหน่อย แต่ช่วงนี้เหมือนกับว่า อารมณ์แปรปรวน ทำตัวเหมือนลอยอยู่กลางทะเล ไม่อยากพูด ไม่อยากกิน ไม่อยากนอน เอ๊ย นอนไม่หลับ

ไม่ได้แบบอารมณ์เสีย หรือหงุดหงิดใครด้วยนา แบบถ้ามีใครมาชวนคุยก็คุยได้ แต่ถ้าจะให้เรามานั่งเม้าท์ ๆ เล่าๆ ช่วงนี้ขอเว้นวรรคไปสักหน่อย

กำลังคิด domain ชื่อใหม่ เอาอะไรดีหวา .. เบื่อ domain ชื่อนี้ คนอื่นจำยากอีกตะหาก หุหุหุ

การเป็นพนักงาน นั่งกินเงินเดือนไปวัน ๆ นี่ช่างดีเสียจริงๆ พนักงานที่มีคนจ้าง ปลายเดือนรับเงินตรงเวลา ขอร้องว่าอย่ามานั่งเถียงเราเลย ว่าสบายอะไร ทำงานหัวปั่น เจ้านายใช้งานเยอะ พักไม่เป็นเวลา คำพวกนี้ พนักงานที่ยังอยู่ในสถานะลูกน้อง หรือมีนายจ้าง ทำงานที่ตัวเองไม่ต้องเอาเงินตัวเอง เพื่อจ่ายลูกน้อง เหลือเท่าไหร่ค่อยจ่ายตัวเองเนี่ย .. อย่ามาพูดให้เสียอารมณ์ !!!

เพราะการเป็นคนทำงาน ที่ต้องทำงานหาเงินไม่ใช่เพียงเผื่อตัวเอง แต่ต้องเผื่อองค์กร (ของตัวเอง) เผื่อลูกน้องใต้ปีก ว่ามันต้องมีเงินเดือนกิน ถึงแม้ว่าบริษัทกำลังจะก้าวขาเดินไม่ออกแล้วก็ตาม .. ถ้าเงินที่หามา มันเหลือมาไม่ถึงเจ้าของ ก็ไม่ได้ไปตามระเบียบ

เราสองคน (หมายถึงบ้านข้างๆ ด้วยเนี่ย) ทำงานหาเงินกันหัวปั่น หาให้พอเลี้ยงองค์กรอย่างเดียวไม่พอ ต้องหาเผื่อค่าใช้จ่ายต่าง ๆ หาเผื่อลูกน้อง .. โดยที่เราสองคนไม่ได้มานั่ง แบมือ แหกปากร้องขอ อ้างสิทธิ์นั่นนีี่ในการเป็นลูกจ้าง​ เพราะเราสองคนสะเหร่อจ้างตัวเอง โฮะๆๆๆๆ

เรามักจะรำคาญ หงุดหงิดมาก กับพวกพนักงานบริษัท เซลล์ ลูกจ้าง แล้วแต่จะเรียก คนเหล่านั้นมานั่งบ่น เงินเดือนไม่ขึ้น โบนัสไม่มี ใช้งานหนัก ถามสักคำเถิด พวกคุณเหล่านี้ เคยคิดถึงเจ้านาย หรือคนที่จ่ายเงินบ้างไหม ถามสักคำไหม ว่าพวกเค้าได้เงินเดือนกันหรือเปล่า ถามสักคำไหม ว่าบริษัทลำบากไหม ไปรอดไหม วัน ๆ เอาแต่แหกปากเรียกร้อง แต่งหน้าแต่งตัว ทำตัวเริ่ดเชิดหยิ่ง ทั้งหญิงทั้งชาย

เราสองคน ทำงานแบบหาให้พอเลี้ยงผู้คนในปกครอง แบบที่เราสองคนไม่ได้เงินเดือนมาเป็นปีแล้ว!

พวกลูกจ้างจะร้องเรียกหาโบนัส ก็ลาออกไปซะ อยากได้เงินเดือนเพิ่ม ก็ไปเอาจากบริษัทอื่นซะไป ถ้ามีคนเค้าจ้างใน ภาวะเศรษฐกิจแบบนี้นะ ฮึ ขนาดฉันเอง มีคนเรียกให้ไปเป็นอาจารย์​ เงินเดือนยังต่ำกว่าปีก่อนเล้ย ปัดโธ่ว

เราขอถามแค่ประโยคเดียวว่า ถ้าคุณ ๆ ทั้งหลาย มัวแต่นั่งแหกปากเรียกร้องทุกอย่าง .. แล้วถ้าวันหนึ่ง คุณทั้งหลายต้องมาทำงานแบบจ้างตัวเองเหมือนเรา ยังจะนั่งแหกปากร้องให้ใครมาช่วยอีกมั้ย !!!!

เมื่อ ปีที่แล้ว เสื้อเหลือง อยู่บนถนน

ปีนี้ … เสื้อแดง ก็ลงมาบนถนนบ้างงง

คราวก่อน ปัดฝุ่นไปรอบ จนฝุ่นมาเกาะซะหนาเตอะมากกว่าเดิมแล้ว เราก็ยังไม่ได้เข้ามาเขียนอะไรสักกะที โฮะๆๆๆๆ

การเมืองสาระพัดสิ่ง ทำการเงินในกระเป๋าไม่นิ่งเล้ยให้ตายเถอะ
ต้องมานั่งขบ นั่งคิด ทุกเมื่อเชื่อวัน คิดหาทางหาสตุ้งสตางค์กันต่อไป

มือยังมี สมองยังมี ลุย !!!

ระหว่างรอ design อันใหม่ เลยแว๊บมาใช้ของคนอื่นที่เค้าทำเอาไว้ก่อนแล้วกันนิ กลับมาจาก HK เมื่อวานนี้ ทั้งที่เมืองไทยก็เย็นกว่าเดือนก่อน ๆ แต่ยังรู้สึกว่าร้อนกว่า HK มากมายแหะ :)

ไปคราวนี้เรียกว่า เดินซะจนขาลากกกก จนนึกว่าลืมขาทิ้งเอาไว้ที่นู่นซะละ เอาไว้ว่างแล้วจะมาเขียนแบบย่อ ๆ ให้ข้างบ้านเขียนแบบเต็ม ๆ แทนละกันนิ อิอิอิ

ช่วงนี้ได้ไหมพรมใหม่ ๆ มาเพียบบ ของเก่ายังวางกองไว้ที่บ้าน ของใหม่ก็เอามากองทับถมเพิ่ม แต่สนุ๊ก สนุก ที่มีไหมพรมอยู่รอบ ๆ ตัว จนข้างบ้านและผองเพื่อน หาว่าเรามักจะเอาหัวปักกองไหมพรม ทำตัวเหมือน นกกระจอกเทศเอาหัวปักดินซะงั้น

นานมาก ๆ แล้วที่ไม่ได้เขียนอะไรในนี้เลย จะบอกว่าไม่ว่างก็ไม่เชิง แต่ไม่รู้จะเขียนอะไรมากกว่า ส่วนมากไอ้เรื่องที่จะเขียน ก็ตกไปอยู่ในคำพูดและบทสนทนากับข้างบ้านซะหมด

วัน ๆ วุ่นแต่กับไหมพรมกับสิ่งของอื่นที่ทำหารายได้เสริม (หรือหลักก็ไม่รู้) ฮ่าๆๆๆๆ สนุกสนานดี อาจจะมีลุกค้าบางคน ให้น่าหงุดหงิด (ตามที่ข้างบ้านบ่นไปแล้ว) ก็ตามที แต่ก็ยังดีหน่อยไม่ต้องไปวุ่นวายกับบริษัทใหญ่ ที่จ้างเราไปทำงานแล้วผลสุดท้ายไม่จ่ายเงิน เอิ๊กๆ

ปีนี้ถือว่าไม่เลวร้ายนัก .. ปีหน้าก็หวังไว้ให้ดีกว่านี้ (แต่เรื่องเศรษฐกิจทั่วไป ไม่หวัง อิอิ)

เรื่องไหมพรม เรื่องถัก ๆ ใครอยากจะถามอะไร แวะมาถาม ๆ ในนี้ได้เลยยเด้อ