m e 3 6 0 º

เหมือนกับหลาย ๆ ช่วงที่ผ่านมา มักจะมีคนคิดนั่นคิดนี่ หรือนำเข้านั่นนี่มาขาย .. อย่างเมื่อช่วงตอนมัธยมจำได้ว่า “ชานมไข่มุก” ฮิตมาก ๆ เรียกได้ว่าใครไม่รู้จัก หรือไม่เคยได้กินคนอื่นอาจจะหาว่าเชยเอาก็เป็นได้ ราคาสมัยแรก ๆ อยู่ที่แก้วละ 30-45 บาท พอเดี่ยวนี้ก็เริ่มซาลง ชานมไข่มุกสามารถหากินได้ตามร้านรถเข็นทั่วไป ราคาก็ตกอยู่แก้วละ 10 บาท (ถ้าไม่นับที่สยาม) แถมยังมีคิดน้ำใหม่ ๆ มาใส่อีก .. ชาเขียวไข่มุก ชาแดงไข่มุก กาแฟไข่มุก สาระพัดก็ว่ากันไป ..

พอมาถึงตอนนี้ขนมปังโรยหน้าน้ำตาลกาแฟ Roti Boy ที่เป็นสูตรจากมาเลเซีย ก็โด่งดังซะเหลือเกิน คนที่ฮิตทั้งตามกระแสและชอบกินก็ยอมอดทนยืนต่อแถวรอได้เป็นชั่วโมง บางคนยอมรีบออกจากที่ทำงานมาให้เร็วที่สุด เพื่อมายืนต่อแถวซื้อไอ้เจ้าขนมปังนี่แหละ .. ต่อให้แถวจะยาวยืดเลื้อยอ้อมไปกี่ช่วงตึกก็สามารถยืนรอได้ ทั้งที่บางทีแค่ยืนรอซื้อตั๋วชมภาพยนตร์ยังอยากจะหาช่องเล็ก ๆ เพื่อมาแซงเล้ยย (อ่าว ๆ นอกเรื่องนิ) ..

ทีนี้ก็มีคนหัวใสที่นิสัยไม่ดีบางจำพวกไปยืนต่อแถวซื้อมาเต็มอัตราที่เค้าให้ซื้อ (ถ้าจำไม่ผิดจะซื้อได้เต็มที่คนละ 10 ก้อน) แล้วก็เอาออกมายืนขาย หรือเดินขายไปตามถนนหรือตามร้านต่าง ๆ ในสยาม แม้กระทั่งในมาบุญครอง สนนราคาตั้งแต่ 30-35 บาท .. ได้กำไรจากการไปต่อคิวมาก้อนละ 5 บาทถ้วน

แต่ทว่าพออะไรมันเกิดฮิตมาก ๆ เข้า มันก็ต้องมีขาลงบ้างล่ะ .. ช่วงนี้ถ้าได้ไปสยามจะสังเกตได้ว่าแถวที่เคยยาวในการรอคิวซื้อขนมนี่มันหายไป เหลือเพียง 6-7 คนเท่านั้น (อันนี้เห็นมา 2-3 วันติดกันละ) .. พวกคนหัวใสที่นิสัยไม่ดีที่ซื้อมาตุนเอาไว้ ก็เอามายืนขายใต้สถานีรถไฟฟ้า ..

ไม่รู้ว่าขายได้หรือไม่ได้อย่างไร .. แต่ถ้าเป็นเรา แล้วถ้าเราอยากกินหรือชอบกิน สู้เราไปต่อแถว 6-7 คน รอ 5 นาที ก็ได้ขนมร้อน ๆ มาทานแล้ว ไม่ดีกว่าเหรอ .. แต่อย่างว่าล่ะนิ เราไม่ชอบกินขนมยี่ห้อนี้ เลยไม่เดือดร้อนที่จะต้องไปต่อแถวกับเค้าเท่าไหร่นัก :)